Freehold (prawo)

Ten artykuł wymaga dodatkowych cytatów do weryfikacji. Prosimy o pomoc w ulepszeniu tego artykułu poprzez dodanie cytatów do wiarygodnych źródeł. Materiały niepochodzące ze źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Znajdź źródła: „Freehold” prawo – wiadomości – gazety – książki – scholar – JSTOR (czerwiec 2017) (Learn how and when to remove this template message)

W jurysdykcjach common law, takich jak Anglia i Walia, Australia, Kanada i Irlandia, freehold jest wspólną własnością nieruchomości, czyli ziemi, oraz wszystkich nieruchomych struktur dołączonych do takiej ziemi. Jest to w przeciwieństwie do dzierżawy: w którym nieruchomość powraca do właściciela ziemi po wygaśnięciu okresu dzierżawy. Aby nieruchomość była wolna, musi posiadać dwie cechy: nieruchomość musi być nieruchomością (nieruchomość musi być gruntem lub jakimś interesem wydanym z lub dołączonym do gruntu) i własność musi być nieokreślona w czasie. Jeśli czas trwania własności może być ustalony i określony, nie może to być freehold. Jest to „Nieruchomość gruntowa utrzymywana w stanie wolnym (fee simple, fee tail) lub dożywotnio”.

Podsumowaniem jest wieczysty freehold, który jest „majątkiem nadanym grantee na całe życie, a następnie kolejno spadkobiercom grantee na całe życie.”

W Anglii i Walii, przed ustawą Law of Property Act 1925, majątek freehold zbywalny na „spadkobierców i cesjonariuszy” właściciela (następców przez dziedziczenie lub zakup (w tym darowiznę), odpowiednio) był majątkiem fee simple. A fee tail estate opisuje sytuację, gdy przeniesienie (w drodze dziedziczenia lub w inny sposób) było ograniczone do liniowych potomków pierwszej osoby, której przyznano majątek (znanych jako „spadkobiercy ciała” lub „spadkobiercy krwi”). Istniały również posiadłości wolne, które nie były dziedziczone, takie jak majątek dożywotni.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *