Maximiliaan I: huwelijk en nakomelingen

Mary (1457-1482) was het enige kind van hertog Karel de Stoute en Isabella van Bourbon. Zij verloor haar moeder toen zij acht jaar oud was en werd daarna opgevoed door haar stiefmoeder Margaretha van York, met wie zij een hartelijke relatie onderhield. In 1477, onmiddellijk na de dood van haar vader, vond het geplande huwelijk met Maximiliaan plaats. De vijf jaar huwelijk resulteerden in drie kinderen:

De oudste zoon Filips (1478-1506), bekend als de Schone, had een roemruchte toekomst voor zich als erfgenaam van Bourgondië en echtgenoot van de Spaanse erfgename Jeanne (de Waanzinnige), die echter abrupt eindigde met zijn vroege dood op slechts achtentwintigjarige leeftijd. Hij was de schakel tussen de twee machtscomplexen in Bourgondië en Spanje die van grote betekenis zouden zijn voor de geschiedenis van de Habsburg-dynastie.

Hun dochter Margaretha (1480-1530) maakte oorspronkelijk ook deel uit van het huwelijksbeleid van haar vader. Op de prille leeftijd van drie jaar werd zij beloofd aan de Franse kroonprins. Het huwelijk vond echter nooit plaats. Na twee huwelijken, die beide van korte duur waren door de vroege dood van haar echtgenoten, werd zij benoemd tot landvoogdes van de Nederlanden, wat haar een belangrijke politieke stem gaf binnen de dynastie.

Maria’s jongste kind was een zoon, Franz genaamd, die slechts enkele maanden na zijn geboorte in 1481 overleed.

Na Maria’s dood op de jonge leeftijd van vijfentwintig jaar als gevolg van een paardrij ongeluk in 1482, begon Maximiliaan te onderhandelen over een huwelijk met Anne, erfgename van het hertogdom van Bretagne. Het huwelijk vond bij volmacht plaats in 1490, maar werd in 1492 nietig verklaard voordat het was voltrokken, omdat de Franse koning Karel VIII nu zelf met Anne wilde trouwen. Dit was dubbel zo gênant voor de Habsburgers, omdat Maximiliaan’s dochter Margaretha al enige tijd verloofd was met koning Karel. Margaretha, die sinds haar prille jeugd in Frankrijk had gewoond en daar was opgevoed en opgeleid voor haar toekomstige positie als koningin, werd nu teruggestuurd naar haar vader. Dit was een vernederende nederlaag voor Maximiliaan, en Karel zou zijn levenslange tegenstander worden.

De keizer had meer succes met zijn pogingen om de hand van Bianca Maria Sforza (1472-1510) te winnen, en het paar trouwde in 1493. Het jonge meisje, dat op jonge leeftijd wees was geworden, werd aan Maximiliaan aangeboden door een van haar verwanten, Ludovico ‘il Moro’, die graag een band met de keizer wilde om zijn heerschappij over Milaan, die onder dubieuze omstandigheden tot stand was gekomen, te legitimeren. Maximiliaan’s motieven lagen eens te meer in de aanzienlijke bruidsschat van de bruid. De eerste ontmoeting tussen het paar vond pas een vol jaar na het huwelijk plaats, waarbij Maximiliaan zich door een leenman had laten vertegenwoordigen. Bianca werd door Maximiliaan verwaarloosd en soms zelfs op een vernederende manier behandeld. Haar echtgenoot hield ook haar financiën strak in de hand en het kostte haar moeite om in haar onderhoud te voorzien. Ze stierf in 1510, nadat ze de laatste jaren van haar leven in afzondering en politiek isolement had geleefd. Het huwelijk bleef zonder kinderen.

Naast zijn kinderen uit zijn eerste huwelijk had Maximiliaan nog een aantal buitenechtelijke nakomelingen. Twee zonen, Georg en Cornelius, zijn gedocumenteerd, maar het is niet zeker wie hun moeder was. Sommige bronnen spreken van een burgerlijke vrouw uit Salzburg, andere van een Nederlandse edelvrouw. Beide zonen waren bestemd voor de kerk. De oudste zoon Georg (ca. 1505-1557) werd zelfs kortstondig overwogen als kandidaat voor de aartsbisschoppelijke troon in Salzburg, maar maakte carrière als diplomaat en stierf toen hij bisschop van Luik was. Over het leven van de jongste zoon Cornelius (geboren ca. 1507) is weinig bekend; zelfs zijn sterfdatum is onbekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *