Intiem deel

Dit artikel heeft meerdere problemen. Help het te verbeteren of bespreek deze problemen op de overlegpagina. (Leer hoe en wanneer u deze sjabloonberichten kunt verwijderen)

De voorbeelden en perspectieven in dit artikel vertegenwoordigen mogelijk niet een wereldwijd beeld van het onderwerp. U kunt dit artikel verbeteren, het onderwerp bespreken op de overlegpagina, of een nieuw artikel maken, als dat gepast is. (November 2010) (Leer hoe en wanneer u dit sjabloonbericht verwijdert)

Dit artikel heeft extra citaten nodig voor verificatie. Help dit artikel te verbeteren door verwijzingen naar betrouwbare bronnen toe te voegen. Materiaal zonder bronvermelding kan worden aangevochten en verwijderd.
Vind bronnen: “Intimate part” – nieuws – kranten – boeken – scholar – JSTOR (december 2010) (Leer hoe en wanneer u dit sjabloonbericht verwijdert)

(Leer hoe en wanneer u dit sjabloonbericht verwijdert)

Een intiem deel, persoonlijk deel of privédeel is een plaats op het menselijk lichaam die in openbare gelegenheden en conventionele omgevingen gewoonlijk bedekt wordt gehouden door kleding, als een kwestie van mode en culturele normen. In verschillende culturen wordt het onthullen van deze delen gezien als een religieus vergrijp.

De definities lopen uiteen, maar gewoonlijk gaat het in de eerste plaats om de delen die betrokken zijn bij seksuele opwinding, voortplanting en het verwijderen van uitwerpselen en aanverwante zaken, waaronder:

  • voor beide geslachten: de billen, anus, perineum, mons pubis en liezen
  • voor mannen: de penis en het scrotum
  • voor vrouwen: de vulva (inclusief pudendal cleft), vagina en borsten.

De term intieme delen kan worden opgevat als alleen de uitwendige lichaamsdelen die zichtbaar zijn wanneer men naakt is, in plaats van de lichaamsdelen waarnaar vaker wordt verwezen. Zo is bij een vrouw naakt vooral de pudendale spleet zichtbaar en niet zozeer de vagina, en bij een man eerder het scrotum dan de testikels die zich daarin bevinden.

De borsten van de vrouw worden beschouwd als delen die in de meeste contexten bedekt zouden zijn, maar de mate van tolerantie voor toplessness varieert in verschillende regio’s en culturen. Fischtein, Herold en Desmarais (2005) ontdekten bijvoorbeeld dat de acceptatie van toplessheid in een steekproef van Canadezen varieerde afhankelijk van zowel persoonlijke factoren (zoals geslacht, leeftijd en religie van de respondent) als contextuele factoren (d.w.z. toplessheid op straat, in parken of op stranden).

In sommige perioden van de Europese geschiedenis kunnen vrouwelijke schouders en benen als intieme delen zijn beschouwd. Meer conservatieve opvattingen in het Westen vinden het in sommige contexten nog steeds gepast dat vrouwen hun schouders bedekken, vooral wanneer zij een kerk of een andere heilige ruimte binnengaan.

In islamitische tradities is de definitie van awrah vergelijkbaar met de definitie van intieme delen in de westerse cultuur. De mate van bedekking van het vrouwelijk lichaam hangt af van de situatie, maar kan naast de eerder genoemde “intieme delen” ook het haar, de schouders en de hals omvatten. Een meerderheid van de geleerden is het erover eens dat het hele lichaam, behalve het gezicht en de handen, bedekt moet zijn in het openbaar of in het bijzijn van niet-islamitische vrouwen en in het bijzijn van niet-islamitische mannen. De uitzonderingen zijn de geleerden van de Hanafi-school, die het grootste aantal aanhangers heeft, die het erover eens zijn dat de voeten geen deel uitmaken van de awrah en daarom mogen worden onthuld. Voor mannen beschouwen de meeste geleerden alle lichaamsdelen van de navel tot de knieën als awrah.

Het opzettelijk blootstellen van iemands intieme delen is een vorm van exhibitionisme. Dergelijke blootstelling kan onderworpen zijn aan strenge sociale regels, sociale controle en zelfs strafrechtelijk, als het beschouwd wordt als een vorm van onfatsoenlijke blootstelling. Het onopzettelijk blootleggen van intieme delen (zoals in het geval van een “garderobe defect”) kan gepaard gaan met gevoelens van schaamte.

Het opzettelijk aanraken van de intieme delen van een ander, zelfs door kleding heen, wordt vaak geassocieerd met seksuele bedoelingen. Als dit gebeurt zonder rechtsgeldige toestemming van de persoon die wordt aangeraakt, wordt het beschouwd als betasten of in sommige gevallen als seksuele intimidatie of aanranding.

Naturisme is een levensstijlkeuze die wordt gekenmerkt door het beoefenen van naaktheid, zowel alleen als in groepsverband. Sommige naturisten zijn van mening dat naaktheid niet automatisch een seksuele toestand is en dat het bedekken van lichaamsdelen slechts een sociale constructie is: zij geloven dat de normen van de samenleving kunnen worden gehandhaafd, zelfs wanneer iedereen naakt is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *