Het sterfhuis van Maarten Luther

Luther reisde op 23 januari 1546 van Halle naar Eisleben op een missie om een erfenisgeschil in het huis Mansfeld op te lossen. Deze bemiddeling duurde lang en intussen werd Luther gekweld door krampen in zijn borstkas.Luther voorzag zijn dood al vele dagen van te voren omdat hij steeds vaker hartaanvallen kreeg. Op 17 februari 1546 was de erfeniskwestie eindelijk opgelost en tijdens het avondeten die dag merkte Luther op dat hij eindelijk in zijn kist zou gaan liggen slapen en de wormen een goede maaltijd zou gunnen. De pijn in zijn borst werd steeds erger en vele medicijnen werden op hem uitgeprobeerd, maar het mocht niet baten. Er werd beweerd dat in zijn laatste uren meer dan twintig mensen bij hem waren, onder wie zijn zoon Paul Luther. De theoloog Justus Jonas heeft de door Luthers volgelingen aanvaarde versie van zijn dood gedocumenteerd. Volgens deze versie reciteerde Luther gebeden, smeekte hij de Heer om zijn ziel te nemen en daarna vervaagden zijn zintuigen. Op 18 februari 1546 stierf Luther op de leeftijd van 62 jaar. De reden van zijn dood wordt verondersteld een hartinfarct te zijn.

De vraag hoe Maarten Luther stierf werd essentieel voor het lot van de Protestantse Reformatie. De Rooms Katholieke kerk predikte dat de wijze van sterven het leven getuigt en dat de duivel de laatste ogenblikken van het leven gebruikt als zijn laatste kans om het individu te verleiden. Onmiddellijk na Luthers dood verspreidden katholieke pamfletten zich snel, waarin werd beweerd dat Luther zich met alcohol had doodgedronken. Een van zijn dienaren, Ambrosio Kudtfeld, getuigde dat hij zich had opgehangen, en enkele van de details die hij gaf over Luthers uiterlijk werden bevestigd. De plaats van Luthers laatste rustplaats werd een plaats van aanbidding voor de gelovigen van het protestantse geloof en zij gingen op bedevaart naar het huis totdat dit in 1707 werd verboden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *